***نامهی جمعی از دانشجویان و وبلاگ نویسان سبز خطاب به جامعه هنری ایران
بشکنید این سکوت امروز خود را، که تنها ارمغانش، نالههای بیش از پیش ِفرداست*** جمعی از دانشجویان و وبلاگ نویسان سبز اندیش در نامه ای خطاب به اهالی فرهنگ و هنر ایران خواسته اند تا در مقابل برخوردهای صورت گرفته با چهره های هنری و سینما که از منتقدین دولت هستند سکوت خود را بشکنند و در مقابل بازداشت ها و فشار های وارد بر دیگر اهالی فرهنگ و هنر اقدامی موثر را انجام دهند. و بیش از این در برابر این رفتارهای توهین آمیز و غیر قانونی سکوت نکنند. در بخشی از این نامه که خطاب به اهالی فرهنگ و هنر ایران نوشته شده، آمده است: آیا وقت آن نرسیده که در مقابل این همه ظلم و بیداد و فرهنگ ستیزی واکنش نشان دهید؟ کجایند مردان و زنان ِ بزرگ ِ هنر این سرزمین که غیرت و شجاعت خود را در حمایت از این هنرمندان ِ مردمی در تاریخ این مرز و بوم به ثبت برسانند!؟ هنرمندان ارزشمندی که این روزها جرمشان آزاد اندیشی است. متن کامل این نامه که در اختیار تحول سبز قرار گرفته است به شرح زیر می باشد: غیر از هنر که تاج سر آفرینش است دوران هـیـچ منزلـتـی پایـدار نیـست اهالی فرهنگ و هنر؛ سینماگران، موسیقیدانان، شاعران، عکاسان، نگارگران، … این روزها شاهد تلخ ترین مصائب فرهنگی هستیم. تاراج و غارت هویت فرهنگی این سرزمین کم بود که ناگاه به خود آمدیم و می بینیم پاک ترین و مردمی ترین هنرمندان ما را به بند میکشند، به جرم با مردم بودن، به جرم اندیشهی بهتر زیستن. آیا وقت آن نرسیده که در مقابل این همه ظلم و بیداد و فرهنگ ستیزی واکنش نشان دهید؟ کجایند مردان و زنان ِ بزرگ ِ هنر این سرزمین که غیرت و شجاعت خود را در حمایت از این هنرمندان ِ مردمی در تاریخ این مرز و بوم به ثبت برسانند!؟ هنرمندان ارزشمندی که این روزها جرمشان آزاد اندیشی است. عزیزانی چون : جعفر پناهی، محمد رسول اف، رامین پرچمی، مصطفی بادکوبه ای،مهناز محمدی، کیوان فرزین، آریا آرام نژاد، هیلا صدیقی و … و این روزها پگاهِ سینمای ایران پگاه آهنگرانی. سکوت امروز شما، تنها ارمغانش، نالههای بیش از پیش ِفرداست؛ سکوت خود را بشکنید! |
پدر گلشیفته فراهانی: اگر بازگشت دخترم منوط باشد به زندان اوین رفتن؛ معلوم است که برنخواهد گشت!
__________________________ کافه سينما :اوضاع کنونی بهزاد فراهانی مصداق بارز ضرب المثل «گنه کرد در بلخ آهنگری/به شوشتر زدند گردن مسگری» است؛ به گزارش کافه سينما به نقل ازشبکه ايران در چند سال اخیر تمام فعالیتهای بازیگری و کارگردانی بهزاد فراهانی تحت تاثیر مهاجرت دخترش از ایران قرار گرفته است و آنها که دستشان به دخترک وی نمی رسد تا او را به واسطه آنچه درست یا غلط مرتکب شده، محاکمه کنند با پدرش تسویه حساب می کنند. این است که بهزاد فراهانی سریالی با عنوان «حماسه آرد» را تا نیمه فیلمبرداری می کند اما به ناگاه کار تعطیل می شود و از آن سو برای بردن سالی یک تئاتر روی صحنه هم چراغ سبز نمی بیند. با فراهانی درباره حال و هوای این روزهایش گپی زده ایم و آنچه در ادامه خواهید خواند بخشی از درددلهای اوست. مدیر شبکه اول سیما حتی یک ربع وقت ملاقات نداد متاسفانه برای ایجاد شرایطی جهت ادامه تولید «حماسه آرد» از مسئولان مربوطه درخواست وقت ملاقات کردم اما انگار هیچ مقام پاسخگویی در صداوسیما وجود ندارد. بارها و بارها به دفتر مدیریت شبکه اول سیما که این سریال بنا بود برای پخش از این شبکه ساخته شود مراجعه کردم و از آنها خواستم که وقت ملاقاتی برای دیدار با مسئول شبکه تعیین کنند اما این فرصت به من داده نشد. آخر مگر یک تایم یک ربع تا 20 دقیقه ای برای صحبت با یک مدیر فرهنگی هم باید با لابیهای خاص صورت گیرد؟ در تئاتر آدمهایی هستند که بودجه 200 میلیونی می گیرد آدمهای هم هستند که نمی توانند کار کنند یک نمایشنامه تصویب شده به نام «خون و گل سرخ» دارم که هنوز معلوم نیست برای اجرای آن بودجه ای به من تعلق می گیرد یا نه. این نمایشنامه مضمونی انتقادی-اجتماعی دارد و با نگاه به زندگی مردم نقد خود را ارائه می کند. اما شرایط اعطای بودجه در تئاتر هم منصفانه نیست. در همین تئاتری که می گویند ورشکسته است کسانی را داریم که برای یک نمایش متوسط 200 میلیون بودجه می گیرند و کسانی هم هستند که حتی یک دهم این بودجه به آنها نمی رسد و مجبورند بیکار بمانند. فکر می کنم اصلی ترین عامل این وضعیت هم شخص حمید شاه آبادی معاونت هنری ارشاد باشد که نمی تواند به درستی بودجه تئاتر را تقسیم کند. اینکه به واسطه کار دخترم من تحت فشار قرار گیرم منصفانه نیست در اینکه من مدام با بن بست کاری روبرو می شوم صد البته که وضعیت دخترم هم نقش دارد اما اینکه به واسطه کار دخترم من تحت فشار قرار گیرم منصفانه نیست و صد البته که به بدبینی من نسبت به مدیریت فرهنگی می انجامد. مدتهاست که حرف از تئاتر ملی می زنیم اما هیچ چیز که بتوان نام آن را تئاتر ملی گذاشت نداریم. چرا؟ چون نخبه ها را محدود می کنیم و از آدمهای درجه دو و سه که ایده ای از خود نداشته و بیشتر اپراتور هستند تا هنرمند استفاده می کنیم. استعدادهای جوان را دریابند و نگذارند آنها سرکوب شوند من که هنرمندی هستم پا به سن گذاشته و برای همین آن قدرها دلبستگی به دنیا ندارم که بخواهم حدیث نفس بگویم ولی از آنها که سررشته امور دستشان است می خواهم استعدادهای جوان را دریابند و نگذارند آنها سرکوب شوند. جوان هنرمندی که سرکوب می شود مجبور به انزوا یا مهاجرت می شود. اگر می خواهیم به جوانان امید به زندگی در کشورشان را بدهیم حتما بایستی استفاده از استعدادها را الویت اول برنامه های کشور قرار دهیم. اگر بازگشت گلشیفته به ایران منوط باشد به اوین رفتن(!) معلوم است که برنخواهد گشت اگر بازگشت گلشیفته به ایران منوط باشد به اوین رفتن(!) معلوم است که برنخواهد گشت اما اگر شرایطی فراهم باشد که او نیز بتواند به مانند هر ایرانی دیگری از استعداد خود در زمینه پیشرفت هنر مملکتش استفاده کند بازگشتش دور از انتظار نخواهد بود. کمپین درخواست از هنرمندان برای شکستن سکوت ۸ خرداد, ۱۳۹2 |
نوشته شکوه بختیاری | 
بر اساس حکم جدید شعبه 112 دادگاه عمومی تبریز ، برای اتهام تهدید علیه بهداشت عمومی از طریق پخش نان کپک زده و تمرد از مامور به شش ماه حبس تعزیری محکوم شدم . با این حساب و با حکم دو سال حبس تعزیری برای اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور در مناطق زلزله زده و حکم قبلی مبنی بر 15 سال حبس تعزیری ، مجموعا به 17 سال و شش ماه حبس تعزیری محکوم گشته ام . |
پرنده کوچک با صدای بلند آواز می خواند خواهر و برادرانش گاهی در خواندن آوازهای شاد همراهیش می کردند. پرنده بزرگ به باغ و صحرا می رفت تا غذای روزانه را فراهم کند. روزی که به آشیانه نزدیک می شد مار سیاه بزرگی را دید که در روی شاخه ای درخت به لانه شان زل زده و صدای فیش فیش را بلند کرد، پرنده هراسان شد و به مار حمله کرد. مار سیاه در شاخ و بال درخت مخفی شد، پرنده گفت فرزندانم دیگر آواز نخوانید زیرا از صدایتان مار سیاهی که دشمن پرنده است در شاخ و بال این درخت گیر کرده، یکی از فرزندانش گفت مادر چرا آواز نخوانیم یک روز باید از تیر صیاد بترسیم و روزی دگر از مار و گربه. من دوست دارم آواز بخوانم شاید فردا شعری از دشمنی مار بخوانم تا سایر پرندگان هم بشنوند و به ما بپیوندند و مار را از این باغ فراری دهیم. پرنده بزرگ گفت فرزندم، مار که یکی و دو تا نیست، اگر یکی بمیرد، دیگری می آید.
مهاجران مضطربند24/04/2013 18:26 CET
آیا حضور پناهجویان سوری در لبنان برای اقتصاد این کشور…18/05/2013 10:33 CET
پناهجویان در یونان و مشکل آن ها با احساسات ضد خارجی06/05/2013 11:47 CET
ابراز نگرانی نسبت به افزایش «خشونتهای نژادی» در یونان25/04/2013 07:12 CET
حمله به مهاجران کاری در یونان18/04/2013 23:14 CET
![گفت و شنود ؛ برای بازجوی نامهربانم !
می دانم که می خوانی برای همین است که می نویسم تا بخوانی و بدانی و بشناسی پسری را که صادقانه گفت ما نگران ایران و ایرانیان هستیم ما دشمن نیستیم !
روز اول به من گفتی ما چهل و هشت ساعت بیشتر تو را نگه نمی داریم ، فقط با ما باش ! گفتم من شش ماه می مانم ولی خودم می مانم ! دروغ گفتی 13 ماه مرا در بند امنیتی و انفرادی نگه داشتی !
به هنگام حکم دادن گفتی که بیشتر از 2 سال به تو حکم نمی دهیم ! گفتم من برای 6 سال آماده ام ! دروغ گفتی به 15 سال حبس تعزیری محکومم کردی !
مریض بودم گفتی می بریمت بهترین بیمارستان تهران و خودمان درمانت می کنیم ! گفتم چند وقتی به من فرصت دهید سلامتیم را بدست آورم دوباره در اختیار شما هستم ! دروغ گفتی مثل همیشه !
مرخصی بودم ، گفتی هدف ما متلاشی کردن ایران پروکسی بود که این کار را کردیم تو دشمن ما نیستی و می دانیم که حکم 15 سال برای تو زیاد است تو را زندان نمی بریم . گفتم شما تعیین می کنید چه اتفاقی برای من بیفتد ! دروغ گفتی و مرا دوباره به بند می کشی !
اما من هنوز امیدوارم که روزی بازجوی مهربان و راست گو را ببینم چون اعتقاد دارم هر انسانی در هر مکان و شرایطی می تواند تغییر کند و انسان باشد .واقعیت این است که دل رنجیده خون نمی خواهد .
حسین رونقی ملکی (در آستانه ی بازگشت به زندان )
@[92104267199:274:ایرانیان فیس بوک]
۲۹ اردیبهشت, ۱۳۹۲](http://sphotos-c.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-prn1/s480x480/931331_10151577158597200_2107435018_n.jpg)
